ساختمان دیگر فقط مصرفکننده انرژی نیست
یک ساختمان را معمولاً جایی تصور میکنیم که برق و گاز وارد آن میشود و انرژی درونش مصرف میشود: سیستم گرمایش و سرمایش کار میکند، چراغها روشن میشوند، تجهیزات برق میگیرند و ساکنان یا کاربران از ساختمان استفاده میکنند. در این تصویر، شبکه انرژی بیرون ساختمان تصمیم میگیرد و ساختمان مصرف میکند.
اما اگر ساختمان بتواند تا حدی درباره زمان و مقدار مصرف انرژی خودش تصمیم بگیرد، این رابطه تغییر میکند. دیگر ساختمان فقط مقصد انرژی نیست؛ میتواند به بخشی از مدیریت شبکه تبدیل شود.
این تغییر، بیش از آنکه به معنای تولید برق در هر ساختمان باشد، به معنای تغییر در نحوه مصرف است.
وقتی ساختمان با شبکه «حرف میزند»
بخش بزرگی از انرژی ساختمان صرف سیستمهایی مانند گرمایش، سرمایش و روشنایی میشود. این سیستمها همیشه مجبور نیستند دقیقاً در یک زمان و با یک شدت مشخص کار کنند.
اگر سیستم مدیریت ساختمان بتواند تشخیص دهد چه زمانی شبکه به برق بیشتری نیاز دارد یا چه زمانی بهتر است مصرف کاهش پیدا کند، میتواند بعضی فعالیتها را جابهجا یا تنظیم کند. اینجاست که حسگرها، کنترلهای هوشمند و نرمافزار اهمیت پیدا میکنند.
در یک ساختمان هوشمند، سیستمهای مختلف دیگر لزوماً جدا از هم عمل نمیکنند. تهویه، روشنایی و دیگر تجهیزات میتوانند اطلاعات را با یکدیگر به اشتراک بگذارند و بر اساس شرایط ساختمان و شبکه تنظیم شوند.
بنابراین، «هوشمندشدن» ساختمان فقط این نیست که چراغها خودکار خاموش شوند. مسئله بزرگتر این است که ساختمان بتواند وضعیت خودش و تا حدی وضعیت شبکه را بفهمد و بر اساس آن واکنش نشان دهد.
ساختمان میتواند شبیه باتری عمل کند، بدون اینکه باتری باشد
یکی از ایدههای مطرح در بحث کربنزدایی ساختمانها این است که ساختمان میتواند تا حدی نقش یک باتری را ایفا کند.
البته ساختمان باتری به معنای معمول کلمه نیست. قرار نیست دیوارهای آن برق ذخیره کنند. منظور این است که ساختمان بتواند زمان مصرف انرژی را مدیریت کند.
فرض کنید یک ساختمان چندین سیستم دارد که مجموعاً مقدار زیادی برق مصرف میکنند. اگر همه این سیستمها بدون توجه به وضعیت شبکه کار کنند، ساختمان صرفاً یک مصرفکننده است. اما اگر سیستم کنترل بتواند زمان مصرف بعضی تجهیزات را تغییر دهد، مقدار مصرف را کاهش دهد یا آن را به زمان مناسبتری منتقل کند، ساختمان دیگر کاملاً منفعل نیست.
این قابلیت وقتی اهمیت بیشتری پیدا میکند که فناوریهای دیگری نیز در کنار آن قرار بگیرند؛ از تولید برق با منابع تجدیدپذیر و باتری گرفته تا خودروهای برقی و سیستمهای مدیریت ساختمان. در چنین شرایطی، ساختمان فقط انرژی دریافت نمیکند؛ میتواند در یک سیستم بزرگتر، بر زمان ورود و خروج انرژی و زمان مصرف آن نیز اثر بگذارد.
مسئله فقط کاهش مصرف نیست
در نگاه اول ممکن است هدف چنین سیستمی ساده به نظر برسد: ساختمان باید برق کمتری مصرف کند. اما مسئله فقط مقدار مصرف نیست؛ زمان مصرف نیز اهمیت دارد.
اگر ساختمان بتواند مصرف خود را هوشمندانه تنظیم کند، در زمانهایی که شبکه تحت فشار است مصرفش را کاهش دهد و در زمانهایی که فشار کمتر است بخشی از فعالیتهایش را انجام دهد، ارزش آن فقط به میزان برق صرفهجوییشده محدود نمیشود.
دیدگاهها