یکی از ضرورتهای اصلی «رشد هوشمند»، متوقف کردن گسترش جغرافیایی («پراکندگی» یا Sprawl) مناطق شهری و فشردهتر کردن آنها (افزایش تراکم) است. برخی از مهمترین راهبردها برای افزایش تراکم شامل «سهمیهبندی زمین» است که اغلب از طریق «مرزهای رشد شهری» و سایر اقداماتی که میزان زمینِ قابلتوسعه را بهشدت محدود میکنند، اعمال میشود؛ اقداماتی نظیر سهمیهبندی توسعه از طریق «عوارض تأثیر» (Impact Fees).
دلایل متعددی برای حمایت از افزایش تراکم و سهمیهبندی زمین ارائه شده است. با این حال، همه موافق نیستند که رشد هوشمند توانسته است ضرورتهای لازم برای توجیه راهبردهای پیشنهادی خود را اثبات کند. گروهی از دانشگاهیان و پژوهشگران معتقدند که جنبش رشد هوشمند هیچ مسئلهای با درجه اهمیت کافی برای توجیه راهبردهایی نظیر سهمیهبندی زمین شناسایی نکرده است. آنها (از جمله نگارنده این متن) بیانیهای از اصولِ کاربری زمینِ بازارمحور را با عنوان «پیمان لون ماونتین» (Lone Mountain Compact) تدوین کردهاند که تأکید میکند:
«بنیادیترین اصل این است که در صورت عدم وجود تهدیدی مادی برای سایر افراد یا جامعه، مردم باید آزاد باشند تا هر کجا و به هر شکلی که مایلند، زندگی و کار کنند.»
در ادامه، استدلالهای موافقان رشد هوشمند و پاسخهای منتقدان را بررسی میکنیم:
استدلال رشد هوشمند: اراضی کشاورزی به دلیل شهرنشینی در حال نابودی هستند.
پاسخ: توسعههای شهری جدید در ایالات متحده کمتر از یکپنجمِ زمینی را به خود اختصاص دادهاند که از چرخه تولیدات کشاورزی خارج شده است. طبق اعلام وزارت کشاورزی آمریکا، دلیل اصلی از دست رفتن اراضی کشاورزی، افزایش بهرهوری (در کشاورزی) است، نه شهرنشینی. هیچ تهدیدی از جانب شهرنشینی برای امنیت غذایی وجود ندارد.
استدلال رشد هوشمند: فضاهای باز توسط گسترش شهری تهدید میشوند.
پاسخ: از سال ۱۹۵۰ تاکنون، زمینهای بیشتری در قالب پارکهای روستایی و طبیعی حفظ شدهاند تا زمینهایی که در اثر شهرنشینی مصرف شدهاند. فضاهای باز بهطور قابلتوجهی افزایش یافتهاند، که این موضوع عمدتاً ناشی از کاهش اراضی کشاورزی به دلیل بهبود بهرهوری است.
استدلال رشد هوشمند: مناطق شهری پرتراکمتر برای کاهش ترافیک ضروری هستند.
پاسخ: دادههای بینالمللی و آمارهای ایالات متحده نشان میدهد که تراکم ترافیک در مناطقی که تراکم شهری کمتری دارند، کمتر است.
استدلال رشد هوشمند: تراکم بالاتر برای فراهم کردن «انتخابهای حملونقل عمومی» و کاهش وابستگی به خودرو ضروری است.
پاسخ: فراهم کردن امکان انتخاب حملونقل عمومی برای جمعیتی بیش از یک اقلیت کوچک، نیازمند تراکمی بسیار فراتر از آنچه در مناطق شهری مدرن (چه در آمریکا و چه در اروپا) قابلتصور است، خواهد بود.
استدلال رشد هوشمند: تراکم بالاتر برای کاهش زمان سفر ضروری است.
پاسخ: دادههای بینالمللی و آمارهای ایالات متحده نشان میدهد که زمانِ رفتوآمد به محل کار در مناطق شهری با تراکم کمتر، کوتاهتر است.
دیدگاهها